دور از تو مینویسم

نمونه گل شیپوری و لوسینتوس

amo-ti — Tue, 26 Feb 2008 12:26:18 GMT

سلام

من باب توضیح در مورد پست قبل میخواستم شکل گلهایی که انتخاب کردم رو براتون بزارم.

نارنجدونه جونم تا وقتی خدا گلهای به این خوشگلی آفریده دلت میاد از گل مصنوعی استفاده کنی؟ چاره ای نیست. گل خراب میشه ولی زیباییه گل طبیعی یه چیز دیگه اس.

پرسیده بودی لوسیونتوس چه شکلیه. اول عکس لوسینتوس رو میزارم تا ببینی بعد هم عکس گل شیپوری

این انواع گل لوسینتوس

این هم نمونه گل شیپوری

روز دوم

amo-ti — Mon, 25 Feb 2008 13:02:42 GMT

آی جـــــــــــــــــــــــــــــــــون

من اومدم.

وای خدا که از این آخر سال متنفرم.

بابا چه معنی میده اینهمه کار. یه خورده وقت استراحت بدید. خیلی هنر کنم وبلاگاتونو بخونم. الانم اومدم یه آپ زود بزارم برم.

اسم همسر گوگولی تصویب شد. سام به همین مختصری. به قول دوستان ناما خیلی سنگینه. سام هم خوبه. پس شد چییی داداش؟ سام

از اوضاع هیچی نمیگم تو خیلی شیر تو شیر بود.کلی دعوا با سام و مادرشوهر پشت سر گذاشتم. اعصابم مالیده شده بود حسابی.

به جاش حرفای خوب بزنیم.

این دم آخری رفتیم با سام ماشین عروس و دسته گل رو هم سفارش دادیم. قرار شد انشالله اگه برای عید گل شیپوری بود از شیپوری استفاده کنه اگرم نبود که میشه رز. مدلاشم با بدبختی از توی نت پیدا کردم. فقط خدا کنه شیپوری باشه. خیلی دلم میخواد همین بشه. ماشینمون هم یا لوسینتوس کار میکنه یا میخک مینیاتوری. که بازم خدا کنه لوسینتوس برای عید باشه.

باغی که عکس میخوایم بندازیم هم همونجا به عنوان هدیه بهمون میدن.

اول قرار بود فیلمبرداری نکنیم. چون من از فیلم بدم میاد. اما وقتی رفتیم آتلیه و نمونه کارارو دیدم دلم همچی ضعف رفت. عکسامونم بصورت آلبوم دیجیتال کار میکنیم. کلن کار آتلیه رو خیلی پسندیدم. ایده هاش خیلی جالب بود. البته چون خانوم دوست سام بود اولش خیلی سرتق بازی درآوردم. گفتم من پیش آشنا نمیرم. اما تا رفتیم همچی نرم شدم. آخه فک میکردم از این الکیا باشه. اما دیدم نه بابا خیلی هم باحاله.

کیک هم سفارش نمیدیم. وقتی سفره عقد و این چیزا نداریم دیگه کیک به چه درد میخوره.

فعلا دیگه خبر جدیدی نیست. فقط امیدوارم زودتر همه چیز ردیف بشه. چون واقعا اعصابم بهم ریخته. راس میگن دم عروسی مشکلات تازه خودشو نشون میده. من بیچاره موندم طرف مامانمو بگیرم یا سام رو. نمیشه هم هیچ کاری کرد که جفتشون راضی بشن. چون یا باید این کارو کنم یا اون کار. که در هر صورت نارضایتی یکی رو در پی داره. خیلی خسته شدم.

تب خال زدم امروز. واقعا مسخره اس. خیلی یهووییی. چندین سال بود نمیزدم. یهو امروز باید سر و کله اش پیدا بشه. چقدرم درد میکنه لعنتی.

سام عزیزم TI AMO

سمیر و وقایع روزهای اخیر

amo-ti — Tue, 19 Feb 2008 13:01:18 GMT

امروز حالو حوصله ی آپ کردن رو نداشتم. اما یهوو خود حوصله اش اومد.

اینو بگم که از این به بعد دیگه نمیخوام اسم آقامونو! اینجا بیارم شماهایی هم که میدونید لطف کنید از این به بعد تو کامنتاتون اشاره ای نکنید. شاید از این به بعد بهش بگم ناما.

ناما روز پنجشنبه اومد اونم در حالیکه من داشتم توی مغازه براش هدیه ولنتاین میخریدم یهو سر رسید. زنگ زده بود خونه و فهمیده بود من رفتم مرکز تجاری و نگو آقا تمام مدت پشت سر من بوده. خلاصه من و ناما اومدیم بیرون و لاله حساب کرد و رفتیم خونه. اونم برام یه باکس گل خریده بود. گفت هدیه ات رو بعدا با هم میریم میخریم اما من دیگه نخواستم. چون مهم این بود که فقط این حرفو بهم زد.

یه خرس براش خریدم که عکسشو میزارم ببینید. به قول لاله خودش صدامون کرد. اسمش هم مظفر خیلی دوسش دارم ناما هم خیلی دوسش داره. اینو چند بار با حرفاش و کاراش نشون داد. اما متاسفانه روز جمعه که خونه شون بودم مامانش حسابی مسخره کرد. زنیکه ی گنده هنوز نمیدونه با هدیه باید چطور برخورد کرد. حتی به هدیه ای که خودم قلاب بافی کردم رحم نکرد و حسابی بهش خندید.

مامانم هم یه خودنویس که مال سی سال قبل بود داد بهش. قبلا گفته بود اینو میدم یه کسی که عرضه داشته باشه و خب نصیب ناما ی من شد.

همین رفتار مامانش باعث شد تا روز شنبه ناما خیلی بیخود گیر بده به من که این چیه برای من خریدی مگه من بچه ام. من که میدونستم از کجا آب میخوره. ولی هیچی نگفتم. اگه میگفتم مامانت مطمئنم یه دعوای حسابی درست میشد. ولی بازم دیروز همه اش اسم مظفر رو میاورد. مطمئنم که دوسش داره. میگفت مظفر اینو بهم گفت. اونو بهم گفت.

آهان اینم یادم رفت بگم. دیدم انگار میخوان کاکائویی که لاله برای ناما خریده رو بزارن برای بچه ی داداش ناما. منم دقیقا آره این شکلی شدم. گفتم ناما جان چایی بریزم با کاکائو بخوریم؟ گفت نه شما بشین خودم میریزم. و من نذاشتم که هدیه ی ناما سر از شکم اون فسقل بچه در بیاره. خوشم نمیاد ازششششششش. البته بماند که مامانم گفت کار بدی کردم.

روز یکشنبه هم رفتیم بهارستان کارتمونو سفارش دادیم که نمونه ای که توی مغازه ازش عکس انداختم رو میزارم ببینید. مطمئنم هرکس ببینه شاخ در میاره. سلیقه و خواست دوتامون بود. از بس من عاشق خرس بودمو هستم کارت عروسیمم دو تا خرس خوشگل شد.

بعد هم رفتیم باغ سپهسالار کفش خریدم. عکس اونا رو ندارم. یه جفت کفش کرم خریدم. اولین بار بود میرفتم سپهسالار. خیلی خوش گذشت. همه اش سعی میکردم کاری نکنم که ناما رو عصبانی کنم. خیلی به خودم قول داده بودم. البته عصرش یه خورده دوباره عصبانی شد اما نذاشتم ادامه دار بشه. اولش منم خیلی بهش گیر میدادم اما میدونم همه اش بخاطر روزای قبل از عروسیه. خصوصا برای کسی که هیچ حمایتی از طرف خونواده اش نمیشه.

وای که یه عالمه حرف داشتم اما چون پستم طولانی شد خلاصه کردم.

راستی بچه های پرشن بلاگ من هنوزم نمیتونم وبلاگاتونو باز کنما. یکی به من بگه چه خبره.

عکسا رو هم ببینید.

راستی فینگلی گفت ناما اسم سختیه اما چون فعلا پیشنهاد جدیدی در دست نیست همین ناما خوبه. البته شاید به یاس تغییر پیدا کنه. :دییی

عزیزم TI AMO

ته دیگ: عکسا رو از یه سایت دیگه گذاشتم. امیدوارم این دفعه بتونید ببینید. آخه اون موقع خودمم نمیتونستم :دییی

روز بیست و یکم

amo-ti — Thu, 14 Feb 2008 05:41:18 GMT

ازت متنفرم جادوگر عوضی کاش سایه ی نحست رو هیچ وقت روی زندگیم نبینم. روز اول یادته چطور خودتو شیرین کردی؟ میدونستم پوشالی هستی و چهره ات زود برام رو میشه. دلم از دستت خیلی خونه.

هیچوقت تو زندگی آدمی نبودم که برای فرار از مشکلات فعلی ام بخوام به سمت مشکل دیگه ای هجوم ببرم. اما برای اولین بار از خدا میخوام دیگه هیچوقت به این شهر برنگردم. میخوام همیشه دربه در غربت باشم اما پیش کسی نباشم که حرفاش و دروغهاش بارها باعث بهم زدن زندگیم شده.

شاید بعدا حرفمو از خدا پس بگیرم اما با این چیزی که من ازت شناختم میدونم تا تو هستی جز بهم زدن زندگیم کار دیگه ای نمیکنی.

روز نهم

amo-ti — Sat, 02 Feb 2008 07:45:18 GMT

روز و روزگار همونطور داره پیش میره. این سری که ؟ رفته خیلی بیشتر براش دلتنگ میشم. شبها همه اش خوابای آشفته میبینم. توی روز چیزیم نیس اما همینکه میخوابم نگرانی ها شروع میشه.

دیروز ... طوفان شدیدی اومده که باعث قطعیه برق شده. میترسیدم شارژ موبایلش تموم بشه. امروز بهم زنگ زد گفت توی یه مغازه ام گذاشتم موبایلم شارژ بشه. دیشب هم خوابگاهشون برق نداشتن.

چیزی ندارم بگم. همه اش حرف دلتنگیه. تازه نه روز گذشته و دلم قد یه دنیا برات تنگه. خدا کنه این روزا زود تموم بشه. خیلی کلافه ام. خیلی خسته ام. چقدر دوری سخته.

روز نوزدهم

amo-ti — Sun, 13 Jan 2008 10:51:18 GMT

شوق اومدنت دیگه تو دلم نیست. دوس ندارم تو بیای. دلم میخواد من بیام پیشت. تا اومدنت چیزی نمونده اما یهو از هرچی خوشحالیه خالی شدم. چون دلم نمیخواد بازم بیای تا بری دنبال کارای داداشت. تا ببینی چی کم دارن تو براشون انجام بدی. چرا چیزی نمیگی. چرا بهشون نمیگی خودتم زندگی داری. اینبار دیگه برات مرخصی نمیگیرم. مرخصیامو میزارم برای وقتی تو نیستی. نمیخوام مرخصی بگیرم بشینم تو خونه تا ببینم کی بهت اجازه میدن بیای پیش من. ای کاش همون دو ماه پیش ماشین میخریدی. کاش الان ماشین داشتیم. این سری که بیای اونقدر سرده که تو باید شبا زودتر برگردی خونه تون. اگه ماشین داشتیم تا هروقت میخواستی میموندی. همین برادری که واسه هر کار ریز و درشتش زنگ میزنه احضارت میکنه تا بحال یه بار ماشینشو نداده بهت. اما هروقت که سرکارم زنگ میزنم بهت میگی پشت فرمونم خودم بعدا بهت زنگ میزنم. آره دیگه ماشینشو میده تا تو بری کارای اونو انجام بدی. نمیدونم کاراش چرا هیچوقت تمام نمیشه. تازه اون دفعه که اومدی گفتی کارای ماشین جدید داداشتو تو انجام میدادی. درحالیکه من نمیدونستم و به روی خودمم نیاوردم. به هرحال بهتر که تا بحال من سوار ماشین داداشت نشدم. منتی رو سرم نیست. هیچوقت هم سوار نمیشم.

؟ تو خودت باعث شدی این احساس در من بوجود بیاد. یادته اون بار گفتی تو هیچ پشتیبانی نداری ولی برادرت تنها پشتیبانش تویی. آخه چرا؟ در حالیکه اون بزرگتره از تو ِ.

روز جمعه دومین ماهگرد عقدمون بود. بازم نبودی. بازم دور بودی ازم. اما اس ام اسای باحالی برام فرستادی. مرده بودم از خنده. گفتی جفتمون گند زدیم. گفتی آخه این چه وضع زندگیه. خیلی باحال بود. گفتم این حرفاتو اس ام اس کن میخوام داشته باشمشون. اس ام اس کردی. هروقت میخونم کلی میخندم. هیچ کس جز من لحن صحبت کردنتو نمیدونه.

دلم برات تنگ شده اما تصمیم گرفتم فعلا نه بهت بگم دلم تنگ شده نه بگم دوست دارم. حس میکنم زیاده روی کردم. نه اینکه تو خدای نکرده ظرفیتشو نداشته باشی نه فقط نباید بهت اینقدر بگم. شاید خسته شده باشی.

چه حالی دارم خدایا. خیلی سخته آدم بخواد اینقدر با خودش با احساسش مبارزه کنه. چقدر دلم گرفته. میخوام با تو باشم. نه اینجا جایی که مال خودمون دوتا باشه. یه خونه دو نفره حتی کوچیک.

؟ خیلی تنهام.

اشکهایی از سر دلتنگی

amo-ti — Tue, 27 Nov 2007 12:02:18 GMT

آخه من چه غلطی کنم اینجا. دور از تو وسط این جمع با اشکایی که دارن میریزن پایین. بگو چیکار کنم. 21 روز دیگه مونده تا بیای. بگو چطور این روزا رو سر کنم. ای خدا با اینهمه دلتنگی چیکار کنم؟ این روزایی که هیچ غلطی نمیتونم توشون بکنم. اونقدر یکنواخت هستن که همه شونو تا آخر حفظم. ؟ من بگو چیکار کنم. میخوام بیام پیشت. آخه من چرا اینطوری شدم؟ صبر و تحملم کجا رفته. چرا تا ماه پیش اینطوری نبودم. چرا تا قبل از عقد اینهمه دلتنگت نمیشدم. ؟ من تو که بعد از عقد هم طبق معمول زود رفتی. چرا اینقدر بهت وابسته شدم. پس چرا انقدر بیتابت شدم. ؟ من تا 21 روز دیگه دل من از غصه میترکه.

دلم خیلی تنگه. میدونم با این طرز حرف زدنم پشت تلفن جز اینکه تورو ناراحت کنم هیچ غلط دیگه ای نمیکنم. تو که کاری از دستت بر نمیاد. منو ببخش.

خدا رو شکر که سحر اینجاس هی یه چیزی بگه تا از این قیافه کج و کوله ی اشکی بیام بیرون.

روز سوم

amo-ti — Mon, 19 Nov 2007 06:31:18 GMT

؟ عزیزم سلام.

از امروز میخوام حرفایی رو که وقت نمیکنم یا نمیتونم از پشت تلفن برات بگم رو اینجا بنویسم.

آره خب خودم خواستم و پذیرفتم و با این شرایط کاری بهت بله رو گفتم پس تحمل میکنم تا روزی که زندگیمونو انشالله زیر یه سقف شروع کنیم. حتما یه روزی اینجا رو بهت نشون میدم. میخوام هیچ حرفی نگفته بینمون نمونه. از طرف من که اینطوره دوس دارم از طرف تو هم همینطور باشه.

دقیقا هشت روز از عقدمون گذشت. دوشنبه 21 آبان 1386. دقیقا شیش ماه و یک روز بعد از خواستگاری. روز میلاد حضرت فاطمه معصومه (ع). چقدر زود گذشت این یک هفته و الان سه روزه که تو بیشتر از هزار کیلومتر ازم دوری.

حدود نیم ساعت پیش بهت زنگ زدم. طبق معمول درست حسابی آنتن نمیداد. بهت گفتم دارم سرما میخورم. آخه گفته بودم دلم نمیخواد این چند روزی که میای پیشم مریض باشم. دوس دارم اگه سرما هم میخورم تو اینجا نباشی. گفتم مچ پام درد میکنه. گفتم حتی این درد هم برام شیرینه. چون هر قدم یادم میندازه که هفته گذشته با تو کلی قدم زدم. اونقدر که پا درد گرفتم. دوس دارم این پا درد تا یکماه دیگه که میای باقی بمونه.

تازه سه روزه که رفتی. هنوز زوده که بگم دلم برات تنگ شده. اما با این وجود دلم برات تنگ شده.

TI AMO

دلم گرفته. الان ساعت چهار و خورده ایه. هوا اینجا تاریکه فک کردم ابریه. پرده رو زدم کنار دیدم نه بابا همچین ابری هم تو آسمون نیست. بهت زنگ زدم. طبق معمول هوووم گفت نمیشه باهات حرف بزنم.

دوباره خل شدم. دلم که برات تنگ میشه قاتی میکنم. اون هفته یادته؟ این موقع تو آتلیه بودیم. یه خورده هم کل کل کردیم. آخه میخواستم بدون کت روی لباسم عکس بندازم تو گفتی نه با کت بنداز. بعدا که عکسا رو دیدم خوچحال شدم که به حرفت گوش دادم. با کت خیلی خوچگل تر شده بود.

ظهر زنگ زدم بهت تازه اومده بودی خوابگاه. توی ده دیقه حرف زدنمون فک کنم شصت و هشت بار تلفن قطع شد. یه چیز یواشکی میخواستی بهم بگی اما همکارات اونجا بودن. گفتی شب میگم فقط یادم بنداز.

ای خداااااااا شکرت. قربونت برم. چگده دلم براش تنگ شده. اما هنوز اعتراف نمیکنم. آخه زوده. بزار 23 روز بشه بعد. الان زوده.

میدونی چقد دوست دارم؟ This much

بخورمت الهی.